Pro forma

Ik zeg jou nu vaarwel, mijn lief.
Ik geef jou terug aan de wereld.

Ik wens jou alles wat we zelf verzonnen.
Ik wens jou mij, in een ander leven, in een andere tijd.

Het is nu tijd om te gaan.
Het is tijd om elkaar te verlaten.

En zoals je mij ontbrak,
als ik rillend op jou wachtte,

zo zal je mij ontbreken,
als ik eenzaam ben, of niet meer bemand.

Ik zal jou beminnen,
zo goed en zo kwaad als ik kan,

in alle liefde die mij tebeurtvalt,
in elke vrouw die niet op jou lijkt.

Ik zal hen beminnen op gelijkaardige wijze.
En mezelf door jou overtreffen.

Je was broodnodig.
En de inspraak van heel mijn memorie.

Ik zal jou missen,
zoals vissen hun water.

(28.07.02)

|||||