Simpel

Nu wil de moed wel eens ontbreken.
De moed om bang te zijn, alleen.

Ik wil mij wel eens rijker wanen,
en de drager van geluk.

Geluk is een dom woord - dat weet ik -
en heeft verder ook niets te maken:

met ons geluk.  Geluk is redelijk zinloos,
in een wereld die ontbreekt.

Toch, wil de moed wel eens opdoemen.
De moed om niet meer bang te zijn, samen.

De moed om te aanvaarden:
dat leven simpel is, geluk doodeenvoudig.

Dit zijn doodeenvoudige woorden.
Voor een doodgewoon gevoel.

Dat doodgewoon bestaat.
Op buitengewone momenten.

(14.08.02)

|||||