Tijdverdrijf

We zijn nu te oud om languit te dromen en niets te doen.
We draven onverbeterlijk af:  op het rusteloze oponthoud -
kleinood, tussen machteloos werken en moedeloos toezien.
We lassen kleine pauzes in, in de straftijd van ons leven.

We lassen al die pauzes aan elkaar, om de straftijd te verdrijven.
Heel even, en ons bestaan staat stil.  In die stilstand van ons hart,
verzinnen we nobele tijden.  Nooit te oud om te leven.
Om te beseffen dat niets doen zelfs geen droom is.

(13.07.02)

|||||