Eindigheid

Wat kan ik meer dan de vluchtigheid aanbidden,
het genot dat voor mij neerstrijkt in zwermen van lijsters.

Wat kan ik meer dan aan mezelf de tijd ontrukken,
verrollen met een steen die loodzwaar weegt.

Wat kan ik meer dan in mezelf de tijd verzamelen,
die wegvliedt en verrukt op elk moment dat mij ontgaat.

En wat kan ik meer dan - als ik op mijn sterfbed lig,
hopen, dat ik als levende herinnering, stervend van genot verga.

En als ik dan niet achterblijf, laat ik dan een spoor,
een schreeuw van vreugde na in het vlees dat mij verteert?

(17.05.95)

|||||