Enterhaak

Uw lichaam is een open doek.
Uw lichaam is verguisde begeerte.
In u neem ik post als vlag van verre landen.
In u overschrijd ik de grens van mijn hart.

En hijgend lik je mijn twijfels bloot,
met vertrokken ogen, en een zwangere mond.
Uw lichaam is langzaam ontsnappende lucht
waarmee ik mijn ontblote longen, mijn lichaam

dat een kelk is, vul alsof ik donker ben
en ruim als het heelal.  Stroop nu het vel
van mijn geklaag, en ruk mijn darmen open.
Ik heb naar jou gesnakt, en nu schilder ik,

met open handen, met struikelend vuur.
Het is de donder en het beven,
alsof ik, zonder schip en zonder haven,
aan de vierkante zijde van de wereld sta.

En jij nochtans, jij bent veilig platgewalst.

(16.06.95)

|||||