Kruissteek

Je bent zo mooi, zo lief, zo braaf,
zo krakkemikkig in elkaar gebokst.
Je lacht je schitterende ogen bloot,
je vergaart je tijd al denkend.
En toch zal je niet sterven.

En zoals ik jou niet raken kan,
leef je in een schommel,
naast de mooiste jongen in de zon.

Ach, ik wens jou nacht, en nevel,
duisternis die schijnen kan
op het licht dat mij ontvalt.
Ach, ik schaam me, zoveel gekheid.
En toch zal ik niet slapen.

('95)

|||||