Mooi en meedogenloos

De droom kan de slaap niet vervangen.
De slaap kan de dag niet vervangen.

Wie heeft mijn dagen gestolen?
Wie heeft mijn dagen geteld?

Mijn dagen zijn gekrompen.
Hoelang blijf ik krimpen?

Blijf ik krimpen, levenslang?
En zal ik sterven, stervenslang?

Ik wil leven, ik wil leven,
het is enkel kramp die zich aan mij voltrekt.

Waarom? Waarom?
En heb ik dit verdiend?

Het zijn rotte plekken die zwerven in mijn bloed.
Het zijn schimmen die mijn zenuwen verteren.

Alsof ik mijn laatste adem bereikt heb,
mijn laatste stuipen voor het laatst verjaag.

Onweenbaar verdriet,
onwoedbare woede.

Het is een onverzettelijk nee,
een onvermurwbaar nee,

hardvochtig en meedogenloos,
een vruchteloos en onbarmhartig nee.

Ik wil niet. Ik vloek.
Ik zucht. Ik hijg.

Ik wil niet!
Ik wil niet!

(30.08.95)(?)

|||||