Poging tot rouw

Waar ben je?
Hoe zal je mij verlaten?

Ik heb mezelf in jou verschoten,
ik heb mezelf met jou verstoten.

Waar ben je en wie ben je nu?
Alles gaf ik jou, maar niemand vroeg erom.

Ik heb jou in mijn schoot als engel van genot ontvangen,
maar jij hebt mij als louter droom verteerd.

Hoe kan ik jou vergeten?
De pijn, het verlies, de verwarring.

Ik heb jou alles willen geven, maar heb jou uit jezelf gerukt.
Je bent mijn vleesgeworden twijfel, de angst voor mezelf, de ronddolende daad.

Tot louter lul gedegradeerd, ben ik jouw gestolen maagd, jouw etterbuil die zieltoogt.
Ik ben versuikerd, verflenst, uitgedroogd, verschaald.  Hoe word ik 'ik' terug?

Hoe kan ik van jou houden zonder te vergeten?
Hoe kan ik jou vergeten en niet meer van je houden?

Alle tijd die mij ontgaat, heb ik voor jou opgespaard.
Jij was mijn enige verlangen, de stilte die ik opbood.

Alle tijd die ik verdoe, voltrek ik in het spoor van toen.
Vleesgeworden droom, vleesgeworden pijn - hoe kan ik jou vergeten?

Wat jij was, was de wereld niet en die is mij ontgaan.
Verblind mij, verguis mij, vertrap mij opnieuw.

Weet je nog toen we samen naar de maan keken?
Op de maan stond geen tijd, ze voltrok zich elke dag opnieuw, aan alle kanten van de wereld.

We waren jong, en blind, en te romantisch.
Verblind door je borsten, verblind door mijn geest.

Ik heb ze nooit betast, jij hebt hem verstoten.
We zijn elkaar op de tast ontlopen.

Hoe moet ik wenen?
Hoe loop ik rond de stilte, rond mijn onberoerde huid?

Per abuis bestond ik, en dan alleen als vriend.
Maar geen aarde te zacht of ik wou je neuken.

Ik heb alleen een droom verkracht.
En mijn twijfels zijn verstild, mijn tranen zijn gesmoord.

Hoe kan ik jou vergeten?  Hoe kan ik jou verbranden?
Geen aarde te diep of ik heb ze gebroken.

Wanneer kom je, en kom je terug?
Waarom wacht ik, en waarop?

Ik schaam mij voor mijn liefde.
Ik schaam mij voor mezelf, voor mijn verdriet.

Waarom schaam ik mij en vergeet ik niet?
Waarom heb jij, zelfs jij, mij niet herkend?

Geen antwoord zal jou ooit vervangen, geen traan zal jou doorweken.
Laat mij jou vergeten, en doen alsof ik niet besta.

('95)