Stommelings

Ik ben een gat,
een duistere verlangende,
een waarschuwende vinger.

Waar ben ik, ben ik weggevloeid?
Door mezelf verlaten, door mezelf verrast -
ik weet niet, ik besef niet, waar is de tijd, waar gaat hij?

Misschien ontval ik mezelf,
als schimmel, als nooit verweerde schil,
misschien word ik levend, dood begraven.

Ik sta op, rek mij uit,
verspring mij in mezelf.
Dag wereld, ik word wakker.

('95)

|||||