Uitbesteding

En jij, zal jij mijn muze zijn?

Het lijkt bijna een opdracht,
alsof je mijn mecenas bent.

Noch woord, noch daad is aan jou besteed.
Het is een engel die door je handen waait.

Sluit mij niet op, en laat mij jou betasten, jouw droom verbreken.
En zal ik dan gedichten schrijven, zoals nooit?

Alsof je mijn geliefde bent,
mijn lidteken, mijn zomerslag.

Mijn woorden zijn mijn liefde.
Mijn woorden zijn tastbare ruimte.

En kwetsbaar, als mijn huid.
Is er dan nog stilte, stilte die ons scheidt?  En afstand, afstand die ons bindt?

Of zal je mij verguizen, mij met mijn vel vervloeken,
omdat ik met jou samenval?

Het is wanhoop, woord van hoop!

('95)

|||||