Klapstuk

Nu lig ik hier, wij slapen.
Niet eten, niet weggaan.  Niets doen.

Zo mooi kan het leven zijn.
Zo opwindend, zo meeslepend.

Alles begint gewoon opnieuw.
De knop van de verbeelding 'aan'.

Dans dan, dansloos, dank u.

(09.02.02)

|||||