iii

Een groot kruis bestijgt de heuvel.
En gitzwarte vlammen geselen het hout.
En de gestalte die aan het kruis hangt, is al bijna niet meer zichtbaar.
En de man die het kruis draagt, pronkt met zijn mijter,
en streelt zijn vet met de voering van zijn habijt.

“De meest verachtelijke man op aarde”,

sist Pomona nog.

“Hij heeft de goden geroofd uit de hemel, en vervangen door één God” -

en bijna uit het zicht verdwenen -

“om zélf God te spelen…!!”

Paus Gregorius IV beklimt waardig het podium.
Hij kijkt zelfgenoegzaam de tribune in.

“Vandaag is het feest van de heiligen”,

zegt hij.

"En daarmee basta! Al dat gezever!
Al die goden, al dat bijgeloof …
Wij vereren de mensen die goed geleefd hebben ”,

zegt hij.

“Laat ons geloof de rede verlichten,
en de rede ons hart ”,

zegt hij,
maar nog terwijl zijn woorden afkoelen,
stuift ook hij verschrikt van het podium:

hij heeft een zwarte kat gezien.

 

>> iv