v

Het is muisstil.
Iedereen houdt zijn adem in…
En wacht…
Op de komst van de Laatste Mens.
De Laatste Mens is práchtig verkleed.
Hij heeft geen uren en dagen zitten werken aan een appelvormige romp uit kippengaas en papier-maché.
Hij zou geen hoed kunnen maken van karton, laat staan een houten zwaard dat niet kapot zou zijn als er mee gezwaaid werd.
Hij is een winkel binnengestapt, hij heeft gevraagd:

“Wat moet ik dragen?”.

En en passant koopt hij drie computergestuurd gegoten pompoenen, met ingebouwde kaarsenhouders en een kortingsbon voor neptanden…

“Wij hebben Satman en Pomona bevrijd!”,

zegt hij fier,

“uit de klauwen van de Kerk…”.
“Wij hebben God vervangen door de god van het geld”,

zegt hij.

“Dat brengt op!”

En bij de gedachte aan geld verliest hij op slag zijn nuchterheid.

“Lang leve de vrijheid van verering en vereniging!”,

zegt hij,
en hij brengt een toast uit op het publiek.

Alle kinderen rondom verstijven.
Het koor van de geesten sluipt naderbij.

“Mijn voorouders…”,

zegt hij - lalt hij eigenlijk,

“zijn helemaal, vanuit Ierland, vanuit Engeland, en dan naar Amerika…”

“Daar ben ik fíer op!”,

zegt hij,

“Dáár wil ik nog wel een kaars voor branden, zegt hij - (hik),
“Zíj hebben de pompoenen…”

>> vi