Alles went

Eén dag maar. Eén avond. Enkele uren.
Eén dag maar. Eén avond. Enkele, lange, uren.
Stil liggen. Niet bewegen. En huilen.

Enkele uren maar. Lange, lange seconden. Om te vergeten.
Om een leven lang te vergeten. Van verdriet. En niet bewegen.
Eén dag maar. Een beknopte versie. Van de bitterheid. En de haat.

En de walg. Eén dag maar. Slechts enkele uurtjes.
Dat is al een hele eeuwigheid minder.
Dan de rest van mijn leven.

(31.10.07)

|||||