Bezetenheid

Liefste, want dat ben je - nog steeds.
En je botst - nog steeds - op mijn onvermogens.
Je zit alweer gevangen, tussen fatale schijn
en harde grens, tussen diepe pijn en zalig genot.

En dat noem je verlangen, onvervuld, en verwoestend.
Dat we daarover praten. En dat ik niet op de loop ga.
Dat ik in jou binnendring, als zalige kwelling, als kwellende zaligheid.
Dat ik jou verlaat, als gelukte ellende, als ellendig geluk.

Liefste, of dat prijkt nog steeds op mijn lippen.
In alle tijd dat ik jou achterlaat, droom ik van jouw hand.
En mijn bed ligt als jouw lichaam om mij heen.
Ik alle tijd dat ik bij jou ben, word ik - nog steeds - door mama overmand.

(17.05.08)

|||||