Het anker lichten

Liefste, want dat woord blijft hangen.
Er ging niets boven mijn liefde, omdat ik van niet beter wist.
Maar ik heb jou gehaat. En mezelf in jou verstikt.
Omdat ik van niet beter wist.

Er zit een kramp in mijn lijf.
Ik ben bevroren in een vraag.
En alles wat ik geef, is bedrog.
Dat weet ik, nu. Dat doet nog meer pijn dan de liefde.

Weten dat ik blind was.
En weten dat ik niet meer kan geven.
Weten dat niemand ooit genoeg zal zijn, zelfs jij niet.
Je verdient wel beter. Dat weet ik nu.

Het beste van mezelf, is maar een glimp van wat jou toekomt.
Dat weet ik. Dat ik jou loslaat, bij gebrek aan liefde.
Dat is nog pijnlijker dan dood gaan. Maar mijn manier van liefde.
Ik weet het. ik kan beter.

(17.06.08)

|||||