Met open armen

Een muur van water.
Als een bres in de dakgoot.

En daar heb ik mijn handen doorgestoken.
Als een blinde tussen tralies.

Wetend, dat ze daar stond.
In het hooggebergte, in de woestijn, aan de horizon.

En ze luisterde.  En keek.
En vouwde gewoontegetrouw een kommetje, met de palm van haar handen.

Ik zag haar wegzinken.
En ik gleed terug naar huis, over de golven, richting waternood.

(16.01.08)

|||||