Onrechtmatig

Ik mis je.
Dat is een zoete marteling.

Daar is niets origineel aan.
Dat is ook niet nieuw -

het zou vroeg of laat gebeuren:
de hunkering, een omhelzing, de versmolten blik.

Het daarbij houden.
Om niet nog eens af te varen.

Zonder haven, zonder storm.
Een man die op weg is naar een vrouw.

En daarbij twijfelt. Aan zichzelf.
Aan alles wat de tijd reeds heeft bewezen.

Dat elke vrouw twee vrouwen wordt.
Waarvan één hem naar het leven staat.

Jou missen is jou laten zijn.
Jou missen is jou heel maken - in mezelf verscheurd.

(10.05.08)