Over het afhakken van een denkbeeldige arm

Het wil niet wennen.  Het laatste lichaam.

Nooit meer versieren.
Nooit meer ontdekken:
andere borsten, andere billen, andere geuren.

Nooit meer die nieuwsgierigheid, of de opwinding,
van het nieuwe, onbekende, en aanvankelijk verrassende:
die persoon die haar lijf, die een wereld is.

Het verwart mij.

Altijd de druk van de eeuwigheid.
Altijd de foef van de trouw.
Altijd het juk van de toekomst.

Ik word er stil van, en ongelukkig.
Terwijk ik dolgelukkig ben,
en gelukkiger dan ooit.

Het eerste geluk.  Het wil nooit wennen.

(19.01.07)

|||||