Tussen de liefde en de leegte

Het spijt mij, liefste.
Met jouw voorliefde voor wasmachines.
En jouw afkeer voor geliefkoosde rommel.
En jouw ik-krijg-nooit-eens-complimenten-complex met de alles-wat-ik-doe-word-een-succes-compensatie.

Het spijt mij.  Het spijt mij echt.
Met jouw zin voor decoratie.  En massieve tuinmeubels.
Het 'nu' dat bleek en levenloos aan de muur hangt.
Soms krijg ik schrik.  Dat ik met jou mijn vrijheid inruil voor een polderdorp.

Zeg mij, liefste, zeg mij:  dat het niet waar is.
Dat ik de echo hoor van het looprek dat mij temde.
Zeg mij liefste, verzeker mij:
dat de pit van dit wonder een vrucht is, die wild en extatisch danst.

(16.01.07)

|||||