Verwevenheid

Ik kon het niet laten,
om jou te haten
zo dikwijls verlaten.

Dan ga ik tekeer,
tegen de pijn, de stroom van zeer,
daartegen heb ik geen verweer.

Waar komt hij vandaan,
de haat en de waan,
dat ik niet - nooit, genoeg - mag bestaan?

Ik weze vergeven,
mijn hart is gegeven,
maar daarin is liefde en haat verweven.

Kom je terug,
misschien niet zo vlug.
maar eerder dan woorden, wacht jou een hug.

(01.12.07)