Vrouwtje

Ik moet het maar geloven.  Ik moet ze drinken.  Mijn liefje, mijn zoetje.
Het is nooit te laat om te geloven.  Dat ze bestaat,
dat ze er is, dat ze er echt is.  Nu.  Mijn vrouwtje, mijn lieve vrouwtje.

Mijn dolle, lieve zotte vrouwtje.  Dat ze lacht naar mij, dat ze gelukkig is,
dat ze naar mij verlangt.  Dat ik smelt, en vloeibaar wordt,
en in haar overga, als schaduw in licht.  Dat ik man ben, in haar armen,

dat ik man wordt, aan haar zij.  Ik moet het maar geloven.
Het is tijd om te geloven.  Dat is helemaal niet moeilijk.
Maar moeilijker dan ongelukkig zijn.

(22.08.07)

|||||