Bladzijde acht

Kunst.  En haar vette kont.
Het gouden kalf dat geld kakt.
Maar ik mis de kont, en de kunst.

Misschien heb ik weinig begrepen.
Of in elk geval:  ik weet niet veel.
Kunst.  Kunstgeschiedenis.  Kunstmarkt.

Eigenlijk weet ik weinig, eigenlijk steeds minder.
Die grote schuur staat in brand.  Of haar schatten,
zijn nog kuikens, die kwetteren in hun omlijsting.

Ik reveleer.  Ik openbaar.  Ik gehoorzaam.
In de greep van een leven, een boog die ik aanpak.
Dat las ik in de krant.  Een klein artikeltje.

Misschien niet het spektakel.  Misschien niet het geld.
Maar gevoelens.  Op een kamer.  Ergens.
Zonder getuigen, zonder spotlights, zonder media.

(12.08.06)

|||||