De herontdekking van de tijd

Wat was het dat mijn dagen voortjoeg?
Ik was nooit meer beschikbaar,
en alles wat ik deed, kostte moeite.
Want: geen tijd.  Want: te druk. Want: bezig.

Altijd was ik bezig, altijd de blik op de klok.
Afspraken:  altijd, te laat.  Afspraken:  altijd, zenuwen.
Busuren, treinroosters, uitstappen:  een hel. Help!
Zelfs niets doen werd een job die mij bedrukte.

Het moment was zonder meer historisch.
Het Sint-Pietersstation (Gent), in volle, bedrijvige, glorie.
Zoeken naar het uur:  nog vier minuten. Vier minuten?
En ik slenterde naar de traphal, dolgelukkig.

(23.07.06)

|||||