Geduld

Nog even wachten, nog even werken.
Als aardgas, als olie - de kwabben van mijn brein,
die de delta van mijn vel beloeren.

Daar liggen ze verscholen, vol onafdwingbaar geweld,
te wachten, op mijn poging hen te woord te staan.
De reserves zijn beperkt, de reserves worden aangelegd, voortdurend.

In de glazen bol van de geest, wordt heel de wereld
een dagblad, heel het leven een microfilm.
Maar in de tuinen van het bloed, wervelen de dromen,

waken de lianen van leven en dood.
Er zijn codes die elke mens voor zichzelf moet ontginnen.
Elke mens heeft de sleutel tot zijn lot.

(19.05.06)

|||||