Grond van bestaan

Daar komt pappie weer.  Eindelijk.  Lieve pappie.
Daar heb ik zo op gewacht.  Op pappie, lieve pappie.
Hij pakt mij vast, stevig vast, stevig in mijn nek,
en duwt mij in de stront, in mijn stront, in mijn lekkere stront.

Dat is pappie, lieve pappie.
Dat is de manier waarop die man zijn liefde uit,
voor zijn kind, voor zijn enige kind, voor zijn lieve, schattige baby.
Pappie?  Hallo?  Pappie?  Is alles ok?

Hallo?  Pappie?  Hallo?  Is alles ok?
Is het leuk om seniel te zijn?
Denk je nog aan vroeger, vroeger,
hoe leuk het was, toen, wij twee, toen, samen?

(18.07.06)

|||||