Hartleedsheid

Zou het waar zijn?
Dat leven, liefde en lijden geschapen worden?
Door onszelf?

Dat heldere moment.
Van inzicht.
In de wil om te lijden.  Om erbij te horen.

De gevangenis van thuis.
Gelukkig zijn.  Maar nergens bijhoren.
Niets begrijpen:  al die verhalen, zoveel lijden.  Waarom toch?

Mijn grootmoeder, mijn tante.  Mijn ouders.
Verhalen van collega's, van de radio, van vrienden en vriendinnen.
Waarover gaat het?  Dat leven, al dat lijden?

Willen lijden.  Willen begrijpen.  Al dat leed willen begrijpen.
En in dat leed volharden.  Om krediet te krijgen.
En niet meer terug kunnen.  Uit liefde voor dat leed.

Het is waar.
Ik kan altijd terug.
Het lijden teruggeven.  Aan zij die lijden.

Er is geen oplossing.
Of niet lijden.
En bedanken voor de pijn.

(28.01.07)

|||||