Pleidooi voor de normalisering van de kotsreflex en het uitsteken van de tong

Een tong is een wapen.  Een vurige,
natte indringer, die tanden verandert
in gloeiende kraters, en volmondig
eer betuigt aan de naam van het gehemelte.

De lengte van een tong is sexy,
de gekrulde punt nog meer,
de stevigheid, de dikte:
zo opwindend.

Vanwaar komen ze dan,
die zuinige lapjes vlees,
die hun startblokken amper verlaten,
die al zweten bij de binnenbocht van een lip?

Inderdaad:  sommige monden zijn verstard,
en hebben geleerd:  alles te slikken,
neer te kijken, op kieskeurigheid.
Aan de mond kent men de mens.

(07.08.06)

|||||