Aandacht

Gewoon zitten. En schrijven.
Laten komen wat komt.

Dat is even zalig. Als leven.
En alles, iedereen - zelfs woorden - vergeten.

Zijn is een vorm van niet-zijn.
Schrijven is helaas niets weten.

En desondanks bewegen,
met een stilvallende hand.

(10.02.10)

|||||