Afzondering

Het dringt maar niet tot mij door:
dat ik vrienden heb, vriendinnen.
Het wonder der techniek:  telefoon, mail.
Het wonder der natuur:  armen, benen.

Dat ik altijd opnieuw moet ontdekken:
dat ik vrienden heb, vriendinnnen.
Die lachen, huilen of razen.  Zoals ik.
Dat ik vrienden (of vriendinnen) verlies.

Omdat ik niet besef dat ik ze heb.
Dat is vreemd, en wordt elke dag
vreemder. Schrijven is ter plaatse
uitreiken, ter plaatse bewegen.

Woorden worden gevoelens,
die ik altijd voor mezelf hield.
Hoe heb ik dat geleerd?
Het dringt maar niet tot mij door.

(04.04.10)

|||||