De pijnbox

Ouder worden, dat is: leren luisteren.

Dat vat alles samen.
Adem. Gevoel. Behoefte.
En het uitklaren van de ruis.

Dat gaat dan over:
angst, woede, schaamte, schuld.
De signalen opvangen, en afstemmen,
op diepere behoeften.
Ook als iemand uit zijn dak gaat.
Ook als iets niet lukt.
Ook als iets onmogelijk lijkt.
Ook als iets ongepast is.

Dat gaat over:
het geluid van de dingen:
het rijzen van planten, het zoeven van vogels,
het zweven van wolken, het krimpen van tafels,
het torsen van daken, het zingen van water,
het zoemen van huid, het weven van ogen,
het tossen van zand, het klampen van glas, (...)
en bij uitbreiding:
het kermen van de aarde, de extase van planeten.

Dat betekent ook:
alles horen wat niet te zien is in de media.

Dat betekent ook:
dat wat niet te zien is, horen in wat te zien is.
B.v. de kop van Sadam Houssein. Of de kop van Donald Rumsfeld.
De trawanten van Hitler. Of de boefjes van Anderlecht.
Ronald Janssen. Of Marc Dutroux.
Of meneer Fritzl. Of mevrouw Lhermitte.
Of Kim De Gelder, (...) - allemaal boeiende moordenaars.
Mahmoud Ahmadinejad, Ilona Staller,
Brigitte Bardot, Céline Dion,
James Dean, Brad Pitt, (...) - allemaal boeiende sterren.

Kortom:
ik geloof niet in symbolen - goed noch kwaad.
Ik luister naar de fundamenten - diep in onszelf.
En die gaan redelijk hels tekeer - 50 triljoen kernen.

(08.02.10)