Gestalt

Ik schreef wel eens gedichten.
Over wakkere soldaten.
Die - enkel voor de lol - een kind in twee hakten.

Ik voelde mee, met dat kind.
En nu, iets wakkerder, met die soldaat.
Niets voelen drijft een mens tot waanzin.

Melig doen, over futiliteiten.
Maar eigenlijk:  verlangen, naar oorlog, en onrecht.
Dat staat nu eens nooit in de krant:  dat zoveel mensen verlangen naar oorlog!

Op de voorpagina:  twee helften van een kind.

|||||