In mundo infertilisatie

Het leven is prachtig, de realiteit
geweldig, ontroerend, betoverend.
De wereld laat mij kotsen, en walgen.
Kots, en walg, en walg, en kots.

Het zal wel mijn mama zijn. Of - nog een mogelijkheid - mijn papa.
Vreemd toch, dat heel de wereld in mijn mama en mijn papa zit: vervuiling, cynisme, mishandeling,
woningnood, psychiatrie, uitbuiting, verspilling, foltering, oorlog, werkloosheid, armoede, racisme,
holocaust, genocide, wapenhandel, domheid, onteigening, diefstal, moord, ziekte, verwaarlozing (...)

Waw! Allemaal cadeautjes! Van mama en van papa!
Waw! Zoveel macht wil ik ook!  Joepie: kindjes maken!
En programmeren.  Om te functioneren.  In deze walgelijke wereld.
Klaarkomen wordt een vorm van hoesten.

(15.02.10)

|||||