Mens

Het kan niet vaak genoeg gezegd:
rechtop lopen.  Dat is een doel op zich.

De golvende gang van de rug.
Het vlottende bekken, het hoofd als baken.

Enkels als schroef.  Gewelfde, schragende
voeten. Als steun van de aarde.

Reiken als triomf.  Lucht, als publieke batterij.
Belichaamd genot.  Getuite verbondenheid.

Het licht van de kruin tot de grond.
Bloed, van kop tot teen.

Dansend stilstaan, en dansend vooruitgaan.
Kroon van de schepping, en schepper van de wereld.

Ontbolsterde ontroering.
Van ik, van jij, van wij.

(16.07.07)

|||||