Monsterverbond

Dat het slecht is gegaan met mij.
Dat ik een dichter werd, dus.
Een woordenneuzelaar, waar niets van terechtkwam.
(Zelfs niet in dichterland, ha, want te ijdel, ha.)

Dat ik gemeden werd,
door vriend en vijand.
(Grotendeels omdat ik zelf de afstand schiep.)

Dat ik de zot van de familie ben,
grotendeels schuin bekeken,
omdat ik liever mezelf verberg,
en iedereen de zalf van de roddel gun.
(Zodat ze kunnen leven,
met hun pijn en hun illusies,
hun geld en troosteloze huizen.)

Dat ik jaloers ben,
op al wie leeft, op al wie bezit,
op iedereen die meedraait in die zotte carrousel van de wereld.

Dat ik die wereld verketter,
als draait hij zwart, en vierkant -
een botte borst, die zure melk spuit.

Dat ik die melk zelf aanmaak,
om niet op te vallen, tussen mijn gelijken.

Dat zijn allemaal details.
Die nooit zullen opvallen.
Als ik word wie ik ben.

(09.08.07)

|||||