Oerpijn (2)

De kortste weg naar de dood:
van verlangen tot geilheid tot slaap.
Zonder overgave, zonder bevrediging.

Wegzinken, in bittere krachteloosheid.
Wegkijken, met grote ogen vol angst.
De stilte voelen kloppen, als onhoorbaar hijgen,
onweenbaar verdriet, dampende, sissende woede.
De stilte als satijnen mantel,
over bewegingloze huid, over bevroren longen.

Aan slaap verbrandde ik mijn leven.
Klaarkomen was pijnbestrijding, een pil
die legaal mijn lijf uit de wereld smokkelde.

(20.07.07)

|||||