Pathologie.

Pijn van pijn die pijn wordt, die de echo is van pijn.
Die ergens pijn is, of geweest is, of verondersteld wordt dat ooit geweest te zijn.
De banvloek van herinneringen.
De tirannie van het geweten.
Het juk van analyse en onderzoek.

Er moet een weg zijn.
Een weg naar hier en nu.  Naar later.
Naar ontstaan, zelfs in het verleden ontstaan.
Niet meer denken, niet meer vrezen.  Niet meer zoeken.
Vertrouwen, en toelaten:  wat nodig is.

Dat is de logica van pijn:  dat hij is wat hij is.
Zonder pijn, wordt het leven een villa, vol vermommingen.  Van pijn.
Die pijn wordt.  En meer pijn.  En angst voor pijn.  En angst voor de angst voor de pijn.
Geboren worden.  Zo gaat het balletje rollen.
Dát, is pathologie.

(07.08.07)

|||||