Schrijfzang

Iets wat zo vitaal is. Iets wat zoveel voor mij betekende.
Iets wat mij vasthield, aan de rand van ravijnen,
ín ravijnen. Iets wat mij recht hield, op de top, over de top.
Iets wat mij achtervolgde, als mijn tweede adem.

Iets wat mijn adem wérd, of op gang trok, of versnelde.
En toch: om te voelen wat dat is:  ademen. Enkel ademen.
En voelen.  Niet meer denken.  Zelfs niet schrijven.
Schrijven: hoe kon ik het verloochenen?

Het schrijven dat aan mezelf voorafgaat.
Schrijven is tekenen - een andere vorm, mezelf betekenen,
hertekenen, belichamen; of op weg daarnaartoe:
mijn lichaam als teken, mijn lichaam als taal,

die belichaamd wordt, tastbaar verhaal:
van trance tot teken, van teken tot traan.
Schrijven als sterven, ter plekke, en verrijzen -
getekend. En toch... Ademen zonder pen.

(26.01.10)

|||||