Stap voor stap (3)

Dat was gemakkelijk.
Niets meer verwachten.
Niet meer spreken.
En doen alsof ik dom was.

Dat was pijnlijk.
Alleen zijn, dagdagelijks.
Enkel schrijven, dagdagelijks.
En voor gek gehouden worden.

Dat was tijdrovend.
Slapen, en laat opstaan.
Uitgaan, en veel drinken.
En de nacht op afstand lullen.

Dat was bevrijdend.
De wanhoop, en haar bodem.
De pijn, en zijn talenten.
En huilen, schreeuwen, lachen.

(13.08.07)

|||||