Terecht

Het was moeilijk te geloven,
maar nu weet ik het:  mijn lijf -
het loopt nooit weg.

Alles blijft, alles is.
Alles verdwijnt, alles keert terug.
En denken is nog altijd lopen.

Stilstaan.  En toegeven.
Aan de vorm van mijn lichaam.
De paniek besluipen zoals wespen hun nest.

En weten dat de welpen zullen vliegen.
Met angels als dolle messen.
Met angels als zachte handen.

(02.04.07)

|||||