Tokkelen

Mijn handen strelen mijn gedachten,
boren zich in het klavier. Mijn voeten doorlopen
alles wat ik voel, alles wat ik waarneem, alles wat ik wil.

Wie denkt dat schrijvers stilzitten,
denkt nog altijd dat de aarde plat is.
Of gelijkt op een tafelnapje.

In het gebaar van een pen schuilt
de hele wereld. Die mij al dan niet bezit.
In de inkt van een potlood, schuilt alle bloed van heel de mensheid.

Schrijf maar 'ik'.
Dan kan iedereen zichzelf herkennen.
In elk ik schuilt de ontkenning van de wereld.

(26.01.10)

|||||