Trofee

Eindelijk.  Alleen zijn.
En alleen kunnen blijven.
Niets meer verwachten.  Van niemand.

Behoeftig zijn.  En met behoeften kunnen leven.
Razen.  En het razen kunnen laten.
Gespannen zijn.  En opspannen, ontspannen - ruimte.

Of er een weg is - dat ik die weg al ga, zo lang al.
Dat er een weg is - dat ik die weg ga, al zo lang.
Dat ik zoveel meer bereikt heb dan ik weet.

Want ziek zijn is een ziekte:  een ziekelijke behoefte aan ziek zijn.
Ziek zijn is het medicijn:  van mensen die ziek zijn, beurtelings.
Walgelijk, verachtelijk:  de prijs van heel normaal zijn.

Het vraagt enkel tijd:  geloven dat er een weg is.
Het vraagt enkel moed:  die weg bewandelen.
Ziek en gezond ontwarren, het mengvat openbreken.

Er is geen grotere opluchting:  grijpen naar de buik.
Zijn buik luchten,- de mand voor elke emotie.
Emoties zijn de balken tussen hoofd en voet.

(10.10.07)

|||||