Vluchten

Een heel leven, met pijn als kielzog.
Pijn als eelt op een bot.
Pijn als de overloop van merg.

En lachen, blinder dan merg en bot.
Onvindbaar zijn, onaanspreekbaar.
Etter zijn, in de builen van de tijd.

En nog steeds niets voelen, niets.
Nog steeds op de vlucht.
Voor een bank, bij gebrek aan schouders.

(01.04.07)

|||||