Volwassen worden

Ondanks mezelf ben ik groot geworden.
Ondanks de baby, die is blijven schreeuwen.
Ondanks de kleuter, die is blijven mokken.
Ondanks het kind, dat is blijven huilen.

Ondanks de puber, die is blijven rukken.
En daarna niets meer, of ontreddering.
Zo klein kan ik mij voelen, ondanks mezelf,
in een volwassen lijf. Dat de schreeuw beklemt,

de haat verbijt, de pijn ontvlucht, genot ontloopt.
Zo klein kan ik mij voelen, in een volwassen lijf,
dat is doorgegroeid, ondanks mezelf,
en wacht op tekens van herkenning.

(01.06.09)

|||||