Zelfstandige in bijberoep

Alle doorbraken van inzicht, alle vormen van verlichting:
stuiptrekkingen, van een lijdend ik, reddingsboeien,
van een spannend lijf. Tram Pijn, die haar bedding niet vindt.
Stelplaats:  onbekend. Terminus: de Dood.
Of: Hij zit nu al in mij, als een nooit volledig,
steeds rustelozer, nooit volkomen kunnen sterven.
Niet in rust, niet in ontspanning, opgezweept - een golf
die nooit valt, een beving die zichzelf niet gewoon wordt,
verderbevend, splijtende aarde, vallende daken -
het wonder van paniek, in windstille kamers,
landen zonder gevaar, streken zonder strijd.
Permastrijd, in het kolken van bloed, het keren
van maag en buik, het gonzen van brein en oor.
Het aderlatend niet meer ademen van schrik.
Dat komt er van:  niet geboren mogen worden,
ingehouden worden, en dan toch moeten verschijnen,
op bevel van arts en drug, druk in de weer
met logische agenda's - afwezig.
Mijn moeder, arm kind - luisterend.  En uitgeput.
Toen al, ik nog zonder ik, verhuisd naar mijn sterfbed,
moederziel alleen, krijsend in een lege ruimte,
een doorzichtige kamer van vuurvast glas.
Die nu in mijn vel zit vastgeweend. Baby toch!
Neem je verantwoordelijkheid, man!  Verdorie toch!

(24.01.10)

|||||