Verspilling

Slapen is moorden, de dag vermoorden,
vergeten dat daden en gedachten bestaan.
Slapen is de toegang tot vergetelheid vermijden.

Ik lig hier, soms overdag, soms 's nachts,
ten prooi aan mezelf, mijn dagen te herdenken.
Ik dood mijn eigen dagen, verga van spijt, achteraf.

De spijt hoopt zich op, krimpt samen tot pijn -
pijn die moet bestreden worden.
Welke strijd, welke wanhopige dwarsboom?

Want elke dag sterft, zonder te verdwijnen,
elke dag zucht, zonder te verrijzen.
Wie brak mijn dagen, wie stal mijn slaap?

Waarom zijn mijn dagen gebroken?
Is er niet genoeg te doen,
genoeg te denken?

(13.01.97)

|||||