Aandrang

Vergeefs kom ik bij u aangeklopt.
Ik volg een doodlopend spoor.

Ik behang jou met verlangens die ik zelfs niet verteer.
Alsof 'ik' mijn dwarsboom ben.

In jou hoor ik een vreemde spiegel.
In jou verheft zich mijn verdriet.

Ik wil jou voelen, zonder te zijn.
Ik wil bestaan, zonder jou te raken.

Alsof je meer dan weerloos kwetsbaar bent.
En in mijn angst vergeet ik dat ik mij schromelijk vergis.

Maar ik laat het niet, jou met mijn blik,
mijn louter zijn, nog meer ontsteld, te pijnigen.

Het is een marteling die ophoudt waar mijn lip begint.

(09.10.95)

|||||