Agonie

Ik sta in de geur van uw buik te vervagen.
Ik kan niet wachten tot ik jou terugzie.
Ik kan niet wachten om jou tot op mijn kroon te voelen.

Ik moet wachten, en dromen, en twijfelen.
Uit schrik.  Uit angst.  Uit weerzin.
Want altijd heb ik zin.

En nooit kan ik vergeten.
Mijn lichaam is mij opgestuurd,
de lust is mij onthouden.

Kom je nog,
en kom je elke dag?
Of moet ik jou opnieuw vergeten?

('96)

|||||