Chronos

Ik zou graag eens gedicht schrijven
waarvan de mensen zouden zeggen (conjunctief):
“Die jongen leeft graag”.

Of zo'n gedicht waarvan de mensen zouden zeggen (voorwaardelijke wijs):
“Wat hebben we toch tegen onze dichters?”.
Of:   “Waarom verloopt die eenzaamheid zo traag?".

Ja, soms wenst een dichter veel.

En hij lijdt aan de tijd die zich gekroond heeft,
met wurgende armen en gorgelende kelen.
De tijd heeft zijn kinderen met open mond verslonden.

(06.08.97)

|||||