Complex

De dichter is een schupfiguur,
hij spreekt met holle woorden.

Waar alles onverstaanbaar wordt,
leest hij de taal die dieper treft,

het woord dat gaat waar de stem ontbreekt.
En als hij dan zijn stem verheft,

schreeuwt met kletterende horden,
als hij gokt of rinkelt, met de bossen van zijn taal,

als hij de lucht besmet met woorden,
als, en nog veel meer dan,

gaan alle ogen open, alle deuren toe.
En niemand heeft gehoord wat hij zei, de dichter.

Of vele jaren later pas, als hij niet meer sprak.
Waarom leer ik niet spreken, is luisteren mij vreemd?

('96)

|||||